معبد

ابری ترین کرانه تو را گریه  می کنم

محزون ترین ترانه تو را گریه می کنم 

محکوم سرنوشت غم انگیز عاشقان

تبعیدی زمانه تو را  گریه می کنم 

وامانده از زمین، نرسیده به آسمان

بی عرش و آشیانه نو را گریه می کنم 

ای روح زخم خورده صحرای ناکجا

مجروح بی نشانه تو را گریه می کنم

قربان ولیئی