تقدیم به محمداقا داداش گلم که شعروشعرخونی رو در من زنده کرد و همچنین همه اونایی که منتظر ناجی اند:

ای میوه بهشتی

خورشیدمن،برای تو،یک ذره شد،دلم                       چندانکه در هوای تو،از خاک بگسلم

دل  را  قرار نیست مگر در کنار تو                             کاینسان کشد به سوی تو،منزل به منزلم 

کبر است تا تواضع اگر،باری این منم !                       کز عقل ناتمامم و در عشق، کاملم

با اسم اعظمی که به جز رمزعشق نیست               بیرون کش از شکنجهء این چاه بابلم

بعداز بهارها وخزانها،تو بوده ای                               ای میوه بهشتی! از این باغ ،حاصلم

تو آفتاب و من چوگل آفتابگرد                                  چشمم به هر کجاست،تویی در مقابلم

دریا و تخته پاره و توفان و من . مگر                          فانوس روشن تو کشاند به ساحلم

شعرم ادای حق نتواند ترا ،مگر                               آسان کند به یاری خود((خواجه))مشکلم:

((با شیر اندرون شد و با جان بدر شود                    عشق تو در وجودم و مهر تو از دلم ))

 

                                                                                                   "حسین منزوی"

(مهدی محمدی)