معبد

   مدت مدیدی اصلی ترین ابزار مورد استفاده من در زندگی برای رسیدن به مقصد مطلوب سعادت <<حرکت>> بود. ولی چند وقتی می شود که مفهومی بدیع اندیشه من را به شدت مشغول به خود کرده است. این که حرکت بالذات باعث رشد است ولی اگر برای چی اش معلوم نباشد سر انجامش نامعلوم است. چرا باید حرکت داشته باشیم؟ حرکت باید از کجا شروع شود؟ برای چه باید ادامه داشته باشد؟ آیا باید توقف داشته باشیم؟ اگر جواب آری است در کجا باید توقف کرد؟ مقصدش کجاست؟ هر کدام از این سولات هزار جواب می تواند داشته باشد. جواب درست کدام است و یا بهتر بگویم کدام جواب را باید انتخاب کنیم. صرف حرکت داشتن، آدم را به بیراهه می برد. اگر سفید رود به دریا خزر می ریزد در مقابلش زاینده رود مقصدی به جز باتلاق گاوخونی ندارد.به نظرم باید برای زندگی خود <<معنایی>> داشته باشیم تا در موقع حرکت و در مواجهه با مسیر های مختلف، همانند یک <<مسیر یاب>> مسیر درست را به ما نشان دهد. 

(جواد سرور)