معبد

هرکسی هنگام سال تحویل برای دعا یاد یکی یا چندتا از مشکلهاش یا غم وغصه هاش می افته واز اوستا کریم میخواد که مثل همیشه ‌شایدم نه ایندفعه یه خورده همچینی بیشتراز سالهای پیش یه حال قلمبه وتپل بهش بده.

یکی رویاده عوض کردن دکوراسیون خونش میندازه تامبلمانش رو همرنگ پوست ..... بکنه.( امان از پولداری)

یکی رو یاده این میندازه که تا ۲ ماه دیگه بایددنبال خونه بگرده تا صاحب خونه بهش گفت یا  ۱۰۰تومن اضافه کن یا بلندشو ییهو پس نیوفته.

یکی رو یاده این میندازه که یک سال دیگه پیرتر شده والان ۷سالی هست که تو اسایشگاه تنهای تنهاست وهنوز از پشت پنجره اتاقش منتظر یک چهره اشناست.(من مانده ام تنهای تنها........)

یکی رو یاده کنکور ۴ماهه ایندش میندازه وهمش ارزوی قبولی تو یه رشته مهندسی روداره حالا هر ناکجاابادی که شد (اخه کلاس داره)

یکی رو یاده این میندازه که تا ۳هفته دیگه مسافر کوچولوشون پا به دنیا میزاره وهزینه هاشون چند برابرو لذتهاشون روچندین برابر میکنه (حالا فکرش رو بکن که چی پیش میاد اگه ۲قلوباشن.)

یکی رو یاده مادر بدحالش که تو بیمارستانه و امسال سرسفره۷سین جاش حسابی خالی میندازه.(مادر بی تو تنها وغریبم هوای خونه بی تو چه سرده....... )

خلاصه اینکه هر کسی هنگام سال تحویل دنبال براورده شدن ارزوهاوخواسته هاشه حالا تو هرزمینه ای که میخواد باشه.

اخش دلم برای خدا سوخت با این همه خواسته وارزو چکار میخواد بکنه؟نه اوستا کریم تو میتونی ومثل همیشه بهترینها رو برامون براورده میکنه.(خدا خسته مرامتم)

به قول یکی از رفقام: خداجونم مابه غیر از توهیچکسی رونداریم پس مواظب خودت باش.

(مهدی محمدی)